+ Odpowiedz na ten temat
Pokaż wyniki od 1 do 15 z 15

Temat: Paraliż ze strachu związany z ciemnością i dźwiękami filmow np typu thriller?

  1. #1
    Nie zarejestrowany
    Guest

    Paraliż ze strachu związany z ciemnością i dźwiękami filmow np typu thriller?

    Proszę o pomoc, kiedy tylko robi się ciemno odczuwam lęk. Nie ważne gdzie i z kim jestem, nie czuję się ani trochę bezpiecznie. Moja wyobraźnia wymyśla wszelkie, często, nierealne scenariusze. Lęk jest tak ogromny, że nie jestem w stanie się ruszyć, ani nic powiedzieć, oblewa mnie pot, uderzają fale gorąca, serce bije jakby chciało uciec mi z piersi. Taki lęk pojawia się także przy choćby usłyszeniu muzyki z filmu typu thriller, czy horror. Nigdy nie oglądałam horroru, ani podobnych filmów. Lęk nie przechodzi sam z siebie i często wiąże się z nieprzespanymi nocami.

    Dodam, że mam 15 lat.

  2. #2
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Od kiedy masz taki objaw, a od kiedy wymyślasz sobie te nierealne scenariusze w wyobraźni? Czego one dotyczą? Jak długo się utrzymuje ten lęk i kiedy ustępuje? Co musisz zrobić żeby ustąpił, skoro piszesz, że samo nie przechodzi? Oraz, że pojawia się pod wpływem bodźca - czy przypominasz sobie, żeby coś szczególnego się wydarzyło, zanim to się zaczęło?
    Podejrzewam, że te scenariusze były najpierw, ale dlaczego zaczęłaś je tworzyć - może nie oglądasz filmów, ale coś czytałaś? Jeśli tak, to co to było? To samo tyczy się muzyki, a może nawet dźwięków z otoczenia w pewnych sytuacjach, których może nawet nie unikasz, a wręcz przeciwnie - dążysz nieświadomie do nich? Uczestniczysz w obrzędach religijnych, jesteś religijna? Interesujesz się jakąś dziedziną sztuki, która wpływa na Twoją wyobraźnię, np. malarstwo, rysunek? Sposób, w jaki sformułowałaś swoją wypowiedź trochę wskazuje na pewną skłonność do egzaltacji ( młody wiek), ale nie przejmuj się, może mi się tylko wydaje.
    Spróbuj spisać te scenariusze. Twoja głowa w tym jak to zrobić - i co potem, jak już będziesz je miała. Nie jesteś chora - tak się objawia Twój talent.

  3. #3
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Scenariusze dotyczą stworzeń które nie istnieją, widzę np przeróżne potwory, krwawe sceny, mieszkam blisko lasu i ciągle mam wrażenie, że ktoś mnie obserwuje. Od dziecka szkicowałam różne rzeczy ale nigdy nie były makabryczne. Lęk utrzymuje się do czasu w którym zacznie wschodzić słońce albo porozmawia ze mną ktoś z rodziny. Podam przykład choćby z wczoraj- moja rodzina oglądała horror w salonie, a ja słysząc ta dźwięki nie mogłam się ruszyć ani nic powiedzieć, kiedy mama weszła do mojego pokoju po prostu się rozpłakałam, bo nie wytrzymałam tego strachu. Od zawsze panicznie boję się ciemności i nigdy nie mam pełnego poczucia bezpieczeństwa. Uwielbiam czytać książki ale nie czytałam horrorów, czasem tylko jakiś kryminał ale przeważnie są to książki z zakresu weterynarii czy biologii. Jeśli chodzi o muzykę jest to mieszanina wszystkiego, słucham raczej wesołej muzyki. Zdecydowanie jestem osobą niewierzącą i nie uczestniczę w żadnych obrzędach. Bardzo nie lubię się bać, a jest to uczucie toważyszące mi od zawsze i chciałabym to zwalczyć.

    Spróbuję spisać scenariusze, dziękuję za radę.

  4. #4
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Piętnaście lat, to wiek w którym jeszcze chętnie się rysuje, maluje, ogólnie działa artystycznie. Muzyka ma bardzo silne oddziaływanie, ale z tego co piszesz, to nie ten trop. Nieprzyjemne odczucia związane ze scenami w filmach, też raczej typowe dla tego wieku, Twój mózg ciągle rośnie, a do tego burza hormonów. Byłaś od początku niewierząca, czy jednak wychowywana w religii, a niedawno dokonałaś wyboru? - Też niepewność wieku nastoletniego, po prostu chyba sporo się dowiadujesz i targają Tobą emocje, to normalne. Próbuj spać przy przyciemnionym, ale nie zgaszonym świetle, a przed snem zrób spacer lub jakieś ćwiczenia. W jaki sposób interesują Cię te książki do biologii i weterynarii,
    podejrzewam, że może chodzić o rysunki i zdjęcia - tkanek i organizmów, np. owadów... Znam przypadek takiej osoby z moich lat szkolnych, a nawet kilku, jak reagowały na te obrazki. I jakie przejawiały zachowania. Zbieg okoliczności. Także w latach późniejszych. I były to osoby, które można zaliczyć do właśnie usposobionych artystycznie, bądź pozujące na takie, słuchające specyficznej, mrocznej muzyki. Do tego traktujące innych z pogardą.
    Zainteresuj się jak pisać. Idź do grupy, w której ludzie chcą się uczyć i dzielić tym co osiągają, żeby ktoś Cię dostrzegł i ukierunkował. Co może nieść Twoja sztuka.

  5. #5
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Może to lęk przed zwierzętami z lasu? Od dawna tam mieszkasz? Niektórym nie przeszkadza mieszkać koło cmentarza, a inni twierdzą, że w ich nowo wybudowanym domu straszy - no właśnie, czemu tak twierdzą i kto...
    Te scenariusze, rzeczywiście możesz na razie spisać, ale żeby pokazać u psychologa. Co rodzice na to co się z Tobą dzieje (twierdzisz, że od zawsze)? Chyba nie masz z nimi dobrego kontaktu? A z rówieśnikami? Poczucie bycia, śledzonym, obserwowanym, zagrożenia ze strony otoczenia, to już może być objaw świadczący o skłonności do zaburzeń psychotycznych. Do tego niewłaściwe interpretowanie tego co się dzieje, co robią inni ludzie - czy zagrażają i gardzą, albo że jest się dla nich kimś ważnym, docenianym. Pierwsze oznacza urojenia prześladowcze, drugie - wielkościowe. Nie czujesz czegoś takiego? Jeśli to lęk przed zwierzętami leśnymi, to może warto poznać ich zwyczaje, choćby właśnie z książek, albo filmów przyrodniczych na YouTube, np. kanał - Lasy Państwowe. Myślę, że jeśli by Cię to zainteresowało tak jak wspomniane książki, to możesz zgłosić się do tej instytucji na jakiś staż/wolontariat. Ale najpierw z rodzicami do psychologa, może nie szkolnego, prywatnie pójdź. Też mieszkam nie daleko lasu i chodząc tam na grzyby, jagody, albo po prostu na spacer, spotykając ślady obecności dzikich zwierząt, nawet drapieżnych, wiem że trzeba się tam zachowywać z respektem. Natomiast mam pewną fobię przed miastem - bo właśnie brak mi zrozumienia kultury ludzi tam żyjących. Dopiero od jakiegoś czasu, wydaje mi się, że trzeba nadrabiać braki i... wtedy tam móc pooddychać. Tylko za późno już.

  6. #6
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Oj tam, wydaje mi się, że mogłabyś po prostu w końcu obejrzeć jakiś horror/triller, tylko że nie sama. Potem następny i tak aż do oswojenia się. Horrory to się w Twoim wieku ogląda w grupie przyjaciół przecież. Po prostu powiedz komuś ze znajomych, że masz taki (w cudzysłowie) "problem" i umówcie się razem, choćby u Ciebie w domu przy rodzicach.
    W ogóle, jak masz trudność z nawiązywaniem znajomości, to przecież to jest świetny sposób żeby pokonać nieśmiałość - ludziom pomaganie sprawia satysfakcję, a także poznawanie nowych ciekawych osób.

  7. #7
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Cytat Napisal Nie zarejestrowany Zobacz post
    Może to lęk przed zwierzętami z lasu? Od dawna tam mieszkasz? Niektórym nie przeszkadza mieszkać koło cmentarza, a inni twierdzą, że w ich nowo wybudowanym domu straszy - no właśnie, czemu tak twierdzą i kto...
    Te scenariusze, rzeczywiście możesz na razie spisać, ale żeby pokazać u psychologa. Co rodzice na to co się z Tobą dzieje (twierdzisz, że od zawsze)? Chyba nie masz z nimi dobrego kontaktu? A z rówieśnikami? Poczucie bycia, śledzonym, obserwowanym, zagrożenia ze strony otoczenia, to już może być objaw świadczący o skłonności do zaburzeń psychotycznych. Do tego niewłaściwe interpretowanie tego co się dzieje, co robią inni ludzie - czy zagrażają i gardzą, albo że jest się dla nich kimś ważnym, docenianym. Pierwsze oznacza urojenia prześladowcze, drugie - wielkościowe. Nie czujesz czegoś takiego? Jeśli to lęk przed zwierzętami leśnymi, to może warto poznać ich zwyczaje, choćby właśnie z książek, albo filmów przyrodniczych na YouTube, np. kanał - Lasy Państwowe. Myślę, że jeśli by Cię to zainteresowało tak jak wspomniane książki, to możesz zgłosić się do tej instytucji na jakiś staż/wolontariat. Ale najpierw z rodzicami do psychologa, może nie szkolnego, prywatnie pójdź. Też mieszkam nie daleko lasu i chodząc tam na grzyby, jagody, albo po prostu na spacer, spotykając ślady obecności dzikich zwierząt, nawet drapieżnych, wiem że trzeba się tam zachowywać z respektem. Natomiast mam pewną fobię przed miastem - bo właśnie brak mi zrozumienia kultury ludzi tam żyjących. Dopiero od jakiegoś czasu, wydaje mi się, że trzeba nadrabiać braki i... wtedy tam móc pooddychać. Tylko za późno już.

    Zdecydowanie nie jest to lęk przed zwierzętami z lasu. Z rodzicami mam naprawdę dobre i mocne relacje jednak mam wrażenie, że nie rozumieją mojego problemu. Twierdzą, że kiedyś przejdzie. Jeśli chodzi o rówieśników utrzymuję kontakt z raczej starszymi ode mnie osobami, przynajmniej rok. Jeszcze dwa lata temu miałam problem z oceną zamiarów innych względem mnie, mianowicie osoba, której bardzo ufałam (rówieśnik) wykorzystała moją naiwność i doszło do szantażów wobec mnie oraz swoistego rodzaju gwałtu. Pomimo tego, że upłynęły dwa lata w dalszym ciągu boję się tego chłopaka, że będzie chciał "odwdzięczyć się" za to co mu sprawiłam mówiąc o tym rodzicom. Od tej pory jeszcze bardziej boję się ciemności. Byłam kiedyś u psychologa, jednakże Pani stwierdziła, że to nie ma sensu, bo nic mi nie jest.

  8. #8
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Cytat Napisal Nie zarejestrowany Zobacz post
    Oj tam, wydaje mi się, że mogłabyś po prostu w końcu obejrzeć jakiś horror/triller, tylko że nie sama. Potem następny i tak aż do oswojenia się. Horrory to się w Twoim wieku ogląda w grupie przyjaciół przecież. Po prostu powiedz komuś ze znajomych, że masz taki (w cudzysłowie) "problem" i umówcie się razem, choćby u Ciebie w domu przy rodzicach.
    W ogóle, jak masz trudność z nawiązywaniem znajomości, to przecież to jest świetny sposób żeby pokonać nieśmiałość - ludziom pomaganie sprawia satysfakcję, a także poznawanie nowych ciekawych osób.
    Próbowałam tak ze znajomymi, jednak zaczęłam panikować jeszcze przed rozpoczęciem filmu. Wpadłam w histerię i już nikt nie mógł mnie uspokoić. Jeśli chodzi o znajomości to nie mam z tym trudności.

  9. #9
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Z tego co teraz o sobie ujawniasz - towarzystwo starszych "rówieśników" to owszem prestiż, na tle Twoich równolatków. Dwa lata temu wyglądałaś inaczej i teraz jesteś dla starszych atrakcyjna. A potem, sama widzisz...
    Starszy chłopak okazał się nie taki jak sobie wyobrażałaś - uważaj, żeby Cię ktoś nie skrzywdził, bo lęk (może być w konsekwencji urazu psychicznego), prowadzi do zaburzeń osobowości. Czyli trwałego, nieprawidłowego zachowania w różnych sytuacjach i funkcjonowania w sferze relacji z ludźmi. I dalej - choroby psychicznej. To, że czujesz się źle i szukasz pomocy, wskazuje, że jednak wyobraźnię i "objawiający się talent" warto by utemperować.

  10. #10
    stalker 8
    Guest

    Jak działa lęk przed oceną?

    Stąd wziąłem to co pisałem powyżej o zaburzeniach,

    Jak działa lęk przed oceną?
    → youtube.com/watch?v=LYYVGt3iO0Y
    Nie wiem, ale się dowiem!
    Opublikowany 20 gru 2018
    Pozdrowienia dla Pani mgr Katarzyny Zagórowskiej!


    nawet nie wiedziałem co oznaczają, ani jak się je definiuje.
    Zaburzone zachowania to mogą być też chyba histrioniczne, albo np. złodziejskie,
    więc nie tak ze współczuciem jak autorzy filmiku/kanału - i to chyba oczywiste, że z poradni zdrowia psychicznego podchodzi się do tego inaczej, niż umożliwienie pacjentowi "korzystanie ze wsparcia".

    Powiedziano mi tam, że to się leczy neuroleptykami i bez dyskusji!
    To ja w takim razie tak:
    → youtu.be/kJxuEk8TT3k?t=2113
    Chemia masowego rażenia Uwaga! Naukowy Bełkot
    Opublikowany 18 lis 2017


    Oraz - mniej więcej odtąd:
    → youtu.be/DSqSt04mzlw?t=1085 - parę sekund później jest tam o skutkach ubocznych i jak to wygląda (filmik) po zastrzyku z haloperidolu (choć może nie zawsze).

    I jeszcze coś takiego, ale to sobie sami poszukajcie: Dystonia after flu shot.
    Bynajmniej nie chodzi mi o szczepienia, tylko o to co się może stać zapewne też po takich razach jak zastrzyk z haloperidolu...? - nie wiem.

    Po takiej kuracji raczej nie zagrasz na instrumencie, nie namalujesz obrazu, nie napiszesz wiersza:
    → youtu.be/4UQJtE97KSE?t=496
    Twój mózg, gdy daje prezenty [odcinek bardzo specjalny] Uwaga! Naukowy Bełkot
    Opublikowany 23 gru 2018


    Nie podrywam piętnastek. Ani żadnych.

  11. #11
    stalker 8
    Guest
    Oraz oczywiście to komu umożliwić rozwój, to już na nastoletnim etapie jest decydowane, nie w poradni zdrowia psychicznego, czy prywatnym gabinecie psychologa. A rozpoznaje się po sposobie budowania wypowiedzi i wyglądzie.
    A nie co mogę zalinkować z YouTuba i jaki niby poziom miałbym osiągnąć i w czym, że jeszcze żyję, więc można persfazją (perswazją?) nakłonić do brania leków, albo groźbą, albo wzbudzać niepokój, lęk. No to nie wyłażę.
    O wyznaczaniu granic jeszcze ze wspaniałą Panią Psycholog-Kraków, też podlinkuję i powiem, skoro przyszła do tematu o pobiciu kobiety przez faceta-partnera. A tu moderatorzy na razie mnie nie kasują.

  12. #12
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Cytat Napisal Nie zarejestrowany Zobacz post
    Z tego co teraz o sobie ujawniasz - towarzystwo starszych "rówieśników" to owszem prestiż, na tle Twoich równolatków. Dwa lata temu wyglądałaś inaczej i teraz jesteś dla starszych atrakcyjna. A potem, sama widzisz...
    Starszy chłopak okazał się nie taki jak sobie wyobrażałaś - uważaj, żeby Cię ktoś nie skrzywdził, bo lęk (może być w konsekwencji urazu psychicznego), prowadzi do zaburzeń osobowości. Czyli trwałego, nieprawidłowego zachowania w różnych sytuacjach i funkcjonowania w sferze relacji z ludźmi. I dalej - choroby psychicznej. To, że czujesz się źle i szukasz pomocy, wskazuje, że jednak wyobraźnię i "objawiający się talent" warto by utemperować.
    Zadaję się ze starszymi, ponieważ osoby w moim wieku uważają w większości, że jestem nudna i zbyt poważna, nie piję też alkoholu ani nie boirę narkotyków przez co także tracę w ich oczach. Chłopak, który mnie skrzywdził był w moim wieku, a nie starszy. Przez co potem wszyscy z mojego rocznika się o tym dowiedzieli i do tej pory jestem przez nich wyzywana.

  13. #13
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Garść linków, dzisiaj:

    A z jakimi starszymi, chcesz się zadawać?
    → youtube.com/watch?v=PTjsUsjRs5I
    Bracia Figo Fagot - (Kraków, 26.02.2016)
    ...
    Opublikowany 27 lut 2016


    Ta młoda dama opracowuje scenariusze:
    → youtube.com/watch?v=-q9-2Miatug
    Zbiorowy gwałt w 18 urodziny we wsi pod Legnicą
    Modus Operandi
    Opublikowany 26 lis 2018


    Za kilka lat, prawdopodobnie zostanie kimś takim jak ta Pani:
    → youtube.com/watch?v=9N2RCDqU_18
    Pierwsze chwile w zakładzie karnym. Ten więzień nie mógł się uspokoić [Zakład karny]

    A tutaj - kiedy głuszec traci czujność; oraz "Kto nie maszeruje ten ginie", czyli kiedy matka głuszca porzuca
    pisklęta (w skorupkach) → youtube.com/watch?v=yba5PHyYaes
    Ocalony Świat - odc. 3 - Dlaczego głuszec żyje w głuszy
    Lasy Państwowe
    Opublikowany 24 wrz 2014

  14. #14
    Nie zarejestrowany
    Guest
    Jeszcze dokument "Czekając na sobotę 2010", to jest oczywiście znane i raczej nie dla wieku 15 lat, no ale skoro tutaj trafiłaś... I na tym pewnie koniec dyskusji. A ja tutaj kogo z siebie robię.

  15. #15
    Olinea
    Guest
    A ja na twoim miejscu autorko wybrałabym sie na jakąś terapię. Hmmm dziwne te Twoje lęki.Też je miałam, ale nie przed ciemnościa tylko przed ludźmi. spróbuj porozmawiać z mamą na ten temat, wybierzcie się do jakiegoś psychologa i tyle. Jak jesteś gdzieś z Mińska Mazowieckiego lub okolic to bardzo polecam Centrum Psychologiczne Sens. Jak masz możliwośc to skontaktuj się z psychologami. Wiem co mówię.

+ Odpowiedz na ten temat

Podobne wątki

  1. Duże poczucie strachu i niesprawiedliwości
    Przez JohN w dziale Forum psychologiczne
    Odpowiedzi: 3
    Ostatni post / autor: 03-10-2017, 10:16
  2. Ataki strachu,senności i bóle głowy.
    Przez Ja :D w dziale Forum neurologiczne
    Odpowiedzi: 1
    Ostatni post / autor: 07-23-2016, 16:51
  3. Proszę o pomoc. Umieramy ze strachu.
    Przez afgan29 w dziale Forum ginekologiczne
    Odpowiedzi: 1
    Ostatni post / autor: 01-10-2014, 10:19
  4. czy mam powody do strachu???
    Przez Nie zarejestrowany w dziale Forum psychologiczne
    Odpowiedzi: 3
    Ostatni post / autor: 11-11-2013, 17:31
  5. Drżenie rąk przy strachu
    Przez aros5 w dziale Forum psychiatryczne
    Odpowiedzi: 1
    Ostatni post / autor: 11-26-2010, 12:29

Tagi dla tego tematu


LinkBacks Enabled by vBSEO

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232 233 234 235 236 237 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249