Zrobiono mi badanie MR lewego stawu kolanowego aparatem Siemens Magnetom Avanto 1,5T, uzyskując obrazy T1-
i T2-zależne, bez oraz z saturacją sygnału tkanki tłuszczowej, w płaszczyznach czołowych, strzałkowych i poprzecznych.

Wynik jest następujący:

Więzadła krzyżowe, poboczne kolana oraz aparat więzadłowy rzepki o prawidłowych sygnałach i zachowanej
ciągłości.
Na pogra niczu rogu tylnego oraz tylnej części trzonu łąkotki przyśrodkowej dyskretne pasmo podwyższonego
sygnału, bez łączności z powierzchniami stawowymi łąkotki, jak w przypadku obecności niewielkich zmian
degeneracyjnych.
Zmiany w obrębie chrząstki widoczne na obszarze o średnicy ok. 5 mm.
W sąsiedztwie powyższych zmian widoczne lokalne nierówności obrysów chrząstki kłykcia przyśrodkowego kości
udowej, z miernego stopnia jej scieńczeniem oraz obecnością śladowych zmian obrzękowych szpiku kostnego w ich
sąsiedztwie.
W pozostały m zakresie łąkotka przyśrodkowa oraz łąkotka boczna w całości prawidłowa.
Pozostałe chrząstki stawowe o zachowanej grubości i prawidłowych sygnałach.
Poza opisywanymi zmianami, struktury kostne prawidłowe.
Fizjologiczna ilość płynu w jamie stawowej.
Pozostałe struktury stawu kolanowego praw idłowe.
Wnioski:
Śladowe zmiany degeneracyjne łąkotki przyśrodkowej, na ich poziomie prawdopodobne niewielkie, lokalne
uszkodzenie chrząstki stawowej, z obecnością dyskretnej strefy obrzęku szpiku kostnego.

Moje pytanie brzmi:
Czy rehabilitacja łąkotki przyśrodkowej pozwoli zażegnać problem dalszej degeneracji chrząstki? Jaką rehabilitację Pan/Pani zaleca?